Storythai

อืม...สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่ะนะ

พักนู้รู้สึกจะอัพถี่แฮะ แต่ก่อนดองไว้เป็นเดือนๆ

ก็ตอนนี้ว่างอ่ะนะเลยมาบ่อยๆ ไม่รู้จะทำอะไรดีอ่า...

ปิดเทอมมันก็ดีอยู่หรอก ขี้เกียจเรียนหนังสือ แต่คิดถึงเพื่อนๆ อยากเจอ

พอเปิดเทอมก็ต้องตื่นแต่เช้า นั่งรถไปเรียนกว่าจะถึงเป็นชั่วโมง

ขึ้นม.5แล้วดีใจเหมือนกัน แต่มันเร็วจัง เรียนอีก 2 ปี ก็จะจบแล้ว

ยังอยากใช้ชีวิตมัธยมอยู่เลย ถ้าเกิดได้เรียนในมหาลัยแล้ว

ไม่รู้จะมีโอกาสได้เล่นสนุกเหมือนตอนมัธยมหรือเปล่า

แต่ยังไงเวลานั้นมันก็ต้องมาถึง

ทุกวันนี้ตื่นเช้ามา ก็อาบน้ำ กินข้าว ดูทีวี เล่นคอม ไปเรื่อยเปื่อย

ไม่ได้เรียนพิเศษหรอก ขี้เกียจ แต่ก็จบม.4มาได้แบบเกรดที่สวยงามอ่ะนะ

ไม่เข้าใจ เรียน สาย ศิลป์-คำนวณ นี่มันเป็นยังไงหรอ

จะให้เรียนก็เรียนได้แต่ไม่อยากเรียนหรอกไอ้สาย วิทย์-คณิต นั่นน่ะ

จะบอกว่ากลัวเรียนไม่ได้ก็ยอมรับ ใช่ แล้วทำไมอ่ะ ก็ชอบสังคมกับไทย

เลยมาเรียน ศิลป์- คำนวณ สนุกดี มันอาจจะง่ายกว่าก็จริง

แต่จะให้ไปเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบอ่ะ ทำไม่ได้หรอก บังเอิญว่าไม่ขยันพอ

ไม่ได้จะไปเป็นหมอ หรือ วิศวะ นี่หว่า

เวลาคนมาถามว่าได้เกรดเท่าไหร่ ก็บอกไปว่า 3.98 พอถามต่อว่าเรียนสายไหน

ตอบว่า สายศิลป์-คำนวณ ก็ทำหน้าประมาณว่า สายศิลป์ก็เรียนง่ายนี่

เกลียดนักไอ้คนที่ชอบดูถูกคน ไอ้คนที่คิดว่าเรียนสายวิทย์จะดีเด่กว่าสายศิลป์

กับไอ้คนที่มองคนที่เรียนสายศิลป์เป็นคนไม่ดี จะโง่กว่าพวกสายวิทย์

ไม่ได้ว่าคนที่เรียนสายวิทย์ทุกคนหรอกนะ ว่าเฉพาะพวกไม่ดีอ่ะ

ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน ทำไมอ่ะ เรียนสายศิลป์แล้วมันทำให้พ่อแม่ ภูมิใจไม่ได้หรือไง

ต้องเรียนสายวิทย์เท่านั้นเหรอ พ่อแม่ถึงจะภูมิใจ

โรงเรียนก็เหมือนกัน

(คือว่า เราเรียนโรงเรียน ชายล้วน แต่ตอนนี้ม.ปลาย เป็นสห มีแต่ม.ต้นที่ยังเป็นชายล้วน ชื่อย่อของโรงเรียนเราก็เลยเป็น ชลชาย แต่ก็มีโรงเรียนอีกโรงเรียนหนึ่ง อยู่ไม่ไกลกันมากหรอก เป็นโรงเรียนหญิงล้วน แต่ม.ปลายเป็นสห คล้ายๆโรงเรียนเรานั่นแหละ ชื่อย่อว่า ชลหญิง)

พอญาติๆถามว่าเรียนที่ไหน ก็บอกว่า ชลชาย แล้วถามกลับมาอีกว่า

ทำไมไม่ไปเรียนชลหญิงล่ะ เรียนสายศิลป์ไม่ใช่หรอ

(คือว่า ชลชายจะเก่งด้าน วิทย์-คณิต ชลหญิงเก่งด้าน ศิลป์-ภาษา)

ก็คิดในใจว่า จะถามทำไมนักหนา ก็คนมันอยากเรียนที่ชลชายอ่ะ

แบบว่ามีเพื่อนไป แล้วได้อยู่ห้องคิงก็เลยเอาที่นั่น

(ที่ไม่ค่อยมีใครอยากให้ไปก็เพราะว่า ชลชายมีนักเรียนเกเรเยอะ)

สถานที่เรียนมันอาจเปลี่ยนนิสัยคนๆหนึ่งได้ แต่ก็ใช่ว่าจะทุกคน

เรียนมาหนึ่งปี ก็ไม่เห็นมีปัญหา เกรดก็ดีทุกเทอม ไม่เคยติด 0 ไม่เคยติดรอ มส.ก็ไม่มี

เคยมีคนบอกว่าย้ายโรงเรียนดิ ทำไมไม่เรียนที่เดิม ที่เดิมก็ดี กลับไปโรงเรียนเดิมมั้ย

 เบื่อที่จะมาฟังคำพูด คำถามแบบนี้ บอกตรงๆว่า เบื่อและรำคาญ ทำไมอ่ะ

ก็ตัดสินใจมาเรียนที่นี่แล้ว ทำไมต้องกลับไปที่เดิม ต่อให้โรงเรียนอื่นจะดีเลิศแค่ไหน

ก็ไม่กลับ ยังไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องย้าย

ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ต้องยอมรับ มันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดหรือไม่ผิดก็ได้

ผลเป็นยังไง เราก็ต้องยอมรับ ก็เราเลือกเองนี่ จะโทษใคร

ทุกวันนี้ก็มีความสุขดีกับทุกๆเรื่อง(ยกเว้นเรื่องเพื่อน กับความรักอ่ะ)

ที่ว่าเรื่อง เพื่อนอ่ะนะ

คือว่า ตอนนี้ไม่คุยกับเพื่อนคนหนึ่งอยู่ เพื่อนคนนั้นมาโกรธ ไม่คุย

ด้วยเหตุผลที่ไร้สาระสุดๆๆๆๆๆ

เหตุผลก็คือ เราไปสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งที่มันชอบอยู่

แค่เนี้ย เฮ้อ!ขอย้ำว่า แค่สนิท ไม่ได้สนิทมากด้วย ไม่ได้คบเป็นแฟน

อีกอย่างที่สำคัญคนที่มันชอบก็มีแฟนแล้ว

ก็นะ ไม่รู้จะทำไง กับคนที่มันชอบ มันก็ไม่คุย

ก็ได้แต่แบบว่า ไม่คุยก็ไม่คุย เคยพยายามคุยด้วย ก็ไม่ยอมคุย เลยได้แต่เฉยๆ

จะให้ไปง้ออะหรอ ไม่อ่ะ ก็ไม่ผิดนี่ หรือจะให้เลิกคบ เลิกคุยกับคนที่มันชอบ

ก็ทำไม่ได้ เพราะไม่ได้โกรธกันซะหน่อย

และเราเองก็คุยก็เล่น กับเพื่อนทุกคนในห้อง ช่างเถอะ ไม่รู้จะทำไงแล้ว

อีกเรื่องหนึ่งคือ เพื่อนที่สนิกมากๆย้ายมาด้วยกัน ได้อยู่ห้องเดียวกัน นั่งติดกัน

ไม่เหมือนเดิม คือ ไม่สนิทกันเหมือนเดิมอ่ะ ไม่รู้จะทำไงอ่ะ

เพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปมากเลย เรียนแย่กว่าเดิม ติดแฟน อีกเรื่องหนึ่งก็คือ

เพื่อนคนนี้เหมือนไม่ไว้ใจเราแบบเมื่อก่อน คือ แต่ก่อนจะมีเรื่องมาเล่าให้ฟังทุกวัน

เวลามีปัญหาก็จะมาปรึกษา ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกว่า ห่างเหินกันไปอ่ะ

อยากกลับไปสนิทเหมือนเมื่อก่อน จะพยายามอ่ะนะ

ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ อยากให้ช่วยบอกหน่อยว่าทำไงดี

ส่วนเรื่องความรัก

ที่ไม่แฮปปี้ก็เพราะ รักเขาข้างเดียวอ่ะดิ แต่ก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรนักหนาหรอก

ตอนนี้ไม่ค่อยอยากคิดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่หรอก

ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่าอ่ะนะ หรือแค่แอบปลื้มก็ไม่รู้

ตอนนี้รู้สึกเฉยๆ คงเป็นเพราะเหนื่อยที่จะรักมั้ง เหนื่อยกับรักที่ไม่สมหวัง

อยากได้เพื่อน เพื่อนที่จะอยู่คุยด้วยเวลาเหงาอ่ะ

(อันที่จริงอยากให้เพื่อน(คนไหนก็ได้)มีตังในโทรศัพท์มากกว่า จะได้โทรฯมาหาไง ไม่งั้น เราเองแหละอยากมีตังในโทรศัพท์ จะได้โทรฯหาเพื่อน)

 พอขึ้นม.5 ก็คงต้องแบ่งเวลาให้เป็นแล้วล่ะ ต้องหาเวลาออกกำลังกายซะมั่งแล้ว

ไม่ได้ออกกำลังกายเลยอ่ะ ต้องเรียนพิเศษ ฟิตอ่านหนังสือ

เพราะจบม.6ก็ต้องแอดมิชชั่น ถ้าไปฟิตตอนม.6คงจะไม่ทันอ่ะนะ

เปิดเทอมคราวนี้คงต้องตั้งใจเรียน จะเรียนๆเล่นแบบม.ต้น หรือ ม.4ไม่ได้แล้ว

อืม...เยอะและ พอก่อนดีกว่า

แล้วค่อยอัพใหม่แล้วกัน

รักโลกนี้

รักตัวเอง

รักครอบครัว

รักเพื่อนๆ

และ

รักทุกๆสิ่งทุกๆอย่างๆ